Grüße vom Grantler aus Bayern (5)

 

Impressionen aus der Sicht 

eines verbalen Expressionisten


I bin blos a Münchner Landkreiskind,

mi drogt da Lankreiswind.

Mi kend fast koana, wei i leise bin.

I kenn vieles, schaug genauer hin.


De oana de lebn mit Mann, Frau und Kind,

de andan hoffen, dass sie boid wos find.

Manche de leben frank und frei,

ab und an mit einer Liebelei.


Nach Minga, do ziagts alle hin,

moanan si san im Lem dann drin.

Glitzer, Glamour, oide Dackl,

mit wenig Hian, aber am dick'n Sackl.


De Junga, de san ned vui bessa,

2/8-Manager, Grawattn und an Blazer,

de Schua, noch nie geputzt,

aba an Ober unfair zammagstutzt.


Und wo sans her, de Giggal?

Meist vom hohen Norden, Schiggimiggal,

füa de Bayerisch eine Fremdsprach is.

Mid de andan Sprach'n host koa Gschieß,


de Mensch'n reden hoid, wia dahoam,

Mia aa. Woin koan wos doa.

Mid unsane gscheid'n Landsleid, 

aus' m Norden, 

do ärgan mia uns aber g'scheid!


Sie sprechen schön, sie sprechen flink,

unsa Lem, des is leider ned iah Ding.

Sie woin a Stod wia Köln, Hamburg,

Berlin, Dortmund Buxtehude,

hoid blos Pils und Pommesbude.


Ois des vor dem wo s' obg'haud san,

des möchtens hoid do wieda hom.

Zum Wohna gehn s' in Landkreis naus,

sie song "lahm is dort und d' Leid a Graus."


"Vereine, Wirtshaus, keine Clubkultur,

Bauern, Handwerk, wie leben die denn nur?

Da musst du weg, zum Gardasee!"

Flucht, des find'n sie imma no ganz schee.


Am Donnasdog wean Aktien verkauft,

am Freidog Mittag durchgeschnauft,

Mid Kind und Kegel d' Autobahn vasdopfd,

wei weid wegg is vui scheena, voll vakopft.


De dahoam, de ham jetzt endlich Ruah,

koa Hektik, es geht nimma zua.

"Mia bleim  do, genieß'n 's Lem,

Weil unser Ort hod viel zu gebn.


Da Landkreis an dene Dog ganz fein,

koa Quengl'n und koa Schrein,

nach da Kiach im Wirtshaus sitz'n,

am Nachmittag am Weiher Wasser spritz'n.


Wenn's Winta is, dann Eisstockschiaßn,

oda gar nix doa, blos umanandasitz'n!?

Ruhe als Kultur, des is unsa Lebesart,

ned blos a lockere Red'nsart.


Bewundat werd des von da ganze'n Welt,

vui keman hea, zoin dafia Geld,

deia wead's in unsare Landkreisregion,

füa vui Swegziang, de letzte Option.


Vo da Politik im Stich gelassen,

Nua no KI und Datenmassen.

Hauptsach' Gewerbesteia, de is wichtig,

da Mensch und Wohnen, überflüssig.


So verlians de echd'n Macher,

dauschn's ei füa koide Lacher,

füa oa de blos abkassier'n,

und sich sonst fia gar nix interessier'n.


No hama Kraft zum Integrian,

weil so vui gern zu uns her ziang.

Aber es dauad nimma lang,

dann brauchan mia a neis 

Wohn- Lebens- und Kulturprogramm!


De Politik, de merkt's no ned,

es dauert nimma lang und dann is z'spät:

Dann hamas wia im Norden hoid,

Koa Kultur, Koa Hirn, koan Zammahoit.


Oskar Springer








































Kommentare

Azubis - was ist versichert?

Vorsorgen für das Alter - Warum so kompliziert?

Auszubildende (AZUBIS) - welche Versicherungen?

Gedicht: Vom Traum, ein ...

"Wahlen? Kruzifix, macht endlich mal!" Eine Rede ...

Polit-Talks: Worthülsen tanzen mit Moderatoren ...

Reden wir mal über diese neue Formel ...

Gedicht: Reiselust und der Kreislauf von ...

Warum ich als Themenvagabund ein "Nischenhopper" bin

Mit Loriot und seinem Humor ...

Gedicht: Nebel, Du Weichzeichner ...